ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻏﻢ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ(فروغ فرخزاد)

ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻏﻢ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺳﯿﺎﻩ ﺳﺮﮐﺸﻢ
ﺍﺳﯿﺮ ﺩﺳﺖ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺷﺮﺍﺭﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ
ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ
ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﻣﯿﮑﺸﺪ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﻦ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺗﻮ ﺁﻣﺪﯼ ﺯ ﺩﻭﺭﻫﺎ ﻭ ﺩﻭﺭﻫﺎ
ﺯ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻋﻄﺮ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﺭﻫﺎ
ﻧﺸﺎﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺍ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺯﻭﺭﻗﯽ
ﺯ ﻋﺎﺟﻬﺎ ﺯ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺑﻠﻮﺭﻫﺎ
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺮ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯ ﻣﻦ
ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺷﻌﺮ ﻫﺎ ﻭ ﺷﻮﺭﻫﺎ
ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﭘﺮ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﯽ ﺍﻡ
ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺍﻡ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺳﻮﺧﺘﻢ
ﻟﺒﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺗﺐ ﺷﺪﻡ
ﭼﻮ ﻣﺎﻫﯿﺎﻥ ﺳﺮﺥ ﺭﻧﮓ ﺳﺎﺩﻩ ﺩﻝ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﭼﯿﻦ ﺑﺮﮐﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺐ ﺷﺪﻡ
ﭼﻪ ﺩﻭﺭ ﺑﻮﺩ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺎ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺒﻮﺩ ﻏﺮﻓﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ
ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻮ
ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺎﻝ ﺑﺮﻓﯽ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺠﺎ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﻡ
ﺑﻪ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ
ﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺁﻣﺪﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭﺟﻬﺎ
ﻣﺮﺍ ﺑﺸﻮﯼ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﺏ ﻣﻮﺟﻬﺎ
ﻣﺮﺍ ﺑﭙﯿﭻ ﺩﺭ ﺣﺮﯾﺮ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﺕ
ﻣﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻩ ﺩﺭ ﺷﺒﺎﻥ ﺩﯾﺮ ﭘﺎ
ﻣﺮﺍ ﺩﮔﺮ ﺭﻫﺎ ﻣﮑﻦ
ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺟﺪﺍ ﻣﮑﻦ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﻮﻡ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﻩ ﻣﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺁﺏ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺻﺮﺍﺣﯽ ﺳﯿﺎﻩ ﺩﯾﺪﮔﺎﻥ ﻣﻦ
ﺑﻪ ﻻﻻﯼ ﮔﺮﻡ ﺗﻮ
ﻟﺒﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﺏ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﮔﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﻌﺮ ﻣﻦ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﺗﻮ ﻣﯿﺪﻣﯽ ﻭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ

/ 0 نظر / 39 بازدید