کیستی که من

این گونه

به اعتماد

نام خود را

با تو می گویم،

 

کلید خانه ام را

در دستت می گذارم،

نان شادیهایم را

با تو قسمت می کنم،

به کنارت می نشینم و بر زانوی تو

این چنین آرام

به خواب می روم؟

کیستی که من

این گونه به جد

در دیار رویاهای خویش

با تو درنگ می کنم؟

احمد شاملو

[ ۱۳٩۳/٥/٢۳ ] [ ٧:٠۳ ‎ب.ظ ] [ حمید ش ]